Nawet po miesiącu nikt nie zgłosił się po torbę. „Hej, minął już miesiąc… chcesz tę torbę?” – zapytała swobodnie moja szefowa. Po namyśle uznałam, że tak, więc poszłam ją odebrać. Kiedy ją otworzyłam, byłam zaskoczona, widząc, że nie zawiera nic poza pojedynczą kartką papieru. Jedna z ręcznie napisanych notatek brzmiała: „Dla dziewczyny, która potrzebowała nowej torebki na święta.
Miła historia, która dowodzi, że odrobina współczucia może zdziałać cuda
