Tego ranka poszłam do garażu tylko po to, żeby zabrać starą skrzynkę z narzędziami. Zwykle to była domena mojego męża. Utrzymywał porządek, a przynajmniej wiedział, gdzie co jest. Ja natomiast rzadko tam zaglądałam. Garaż zawsze sprawiał wrażenie ciemnego i zaniedbanego, z przyćmioną żarówką, która migotała, jakby błagała o wymianę.
Ale z niewyjaśnionych powodów poczułem tam tego dnia pociąg. Gdy wszedłem do środka, przeszedłem wzdłuż ściany, mijając poustawiane pudła i zakurzone półki, gdy coś przykuło moją uwagę w odległym kącie. Tam, za starą szafką, w której przez lata chowaliśmy resztki puszek z farbą i zepsute narzędzia, czaiło się coś niezwykłego.
