W stołówce Lincoln High School w Chicago panował gwar, gdy uczniowie tłoczyli się, by zamówić poranne napoje i bajgle. Wśród nich był Marcus Johnson, szesnastoletni nowo przybyły z Atlanty. Marcus był wysoki, szczupły i poruszał się z cichą pewnością siebie. Przeprowadził się do ciotki po tym, jak jego matka przyjęła wymagającą pracę pielęgniarki, która wiązała się z podróżami po kraju. Chociaż Marcus nie był obcy zmianom szkół, doskonale wiedział, że bycie „nowym” często oznaczało przyciąganie nieodpowiedniej uwagi.
Z kartonem mleka i małą kanapką śniadaniową na tacy Marcus przechadzał się po gwarnej kawiarni, gdy nagle czyjś głos przeciął hałas.
