Mój brat zmarł 42 lata temu. W zeszłym tygodniu zadzwonił do mnie o 2 w nocy. Powiedział: „David… to Tommy. Właśnie dowiedziałem się, kim jestem”. Ale zidentyfikowałem jego ciało w 1983 roku.

Schronisko przy East Hastings było niskim, szarym budynkiem. W środku unosił się zapach przemysłowego środka czyszczącego, który nie maskował rozkładu. Kobieta za biurkiem podniosła wzrok. „Szukam kogoś” – powiedziałem. „Może nie pamiętać swojego imienia, ale dzwonił do mnie dziś rano około 2 w nocy”.