Ale z biegiem lat nie mogłam nie zauważać drobiazgów, które wydawały się… znajome. Na początku nie było to nic oczywistego. Ot, drobne szczegóły tu i ówdzie, które od czasu do czasu się pojawiały, sprawiając, że zaczynałam się zastanawiać. Thomas śmiał się tak samo jak Sarah, miał ten sam psotny błysk w oczach, gdy coś knuł. Ale dopiero pewnego popołudnia, gdy opiekowałam się Thomasem, zauważyłam coś, co całkowicie mnie zatrzymało.
Sekret, który moja najlepsza przyjaciółka ukrywała przez lata
