Rozmaryn był używany od tysiącleci w celu zwiększenia czujności i poprawy pamięci długotrwałej. Istnieją dowody na jego stosowanie na starożytnych greckich uniwersytetach. Nawet Szekspir wspomina o jego właściwościach w swojej sztuce „Hamlet”.
Już
w 2003 roku badacze z Northumbria University w Newcastle wykazali, że wąchanie rozmarynu wiąże się z „lepszą ogólną jakością pamięci i czynnikami pamięci wtórnej” (1).
