Wiele osób osiąga dorosłość, zanim zdaje sobie sprawę, że w ich pierwszych latach życia brakowało czegoś ważnego – nie jedzenia, ubrań czy rutyny, ale stałej opieki emocjonalnej. Pewność siebie i wewnętrzna stabilność dziecka budują się dzięki ciepłu, wsparciu i poczuciu zrozumienia. Kiedy te potrzeby emocjonalne nie są zaspokajane konsekwentnie, skutki często ujawniają się po latach w subtelny, lecz silny sposób.
Cechy te nie są trwałymi etykietami ani nie definiują wartości danej osoby. Wiele osób, pomimo trudnych początków, wyrasta na silnych, pełnych współczucia dorosłych. Mimo to, pewne wzorce emocjonalne często pojawiają się u osób, które dorastały bez stałego wsparcia emocjonalnego.
