Współpraca z Andym Warholem
Pomimo tych trudności Udo Kier już w młodym wieku odkrył w sobie pasję do aktorstwa. Przeprowadził się do Londynu, aby studiować anglistykę. Dostrzeżono go w kawiarni, co zapoczątkowało jego karierę aktorską.
W wywiadzie dla Variety z 2024 roku powiedział: „Lubiłem, gdy ktoś zwracał na mnie uwagę, więc zostałem aktorem”.
Przełomem w jego karierze okazała się rola w horrorze z 1970 roku pt. Znak diabła, po której szybko zyskał sławę dzięki rolom złoczyńców, potworów i innych mrocznych i zapadających w pamięć postaci, począwszy od wampirów po nazistów.
Kontynuacja artykułu pod zdjęciem
Karierą Kiera często rządził przypadek. Zasłynął z tego, że w samolocie siedział obok reżysera Paula Morrisseya, co doprowadziło go do obsadzenia w filmach Ciało dla Frankensteina (1973) i Krew dla Draculi (1974), które wyprodukował Andy Warhol.
Przystojny i magnetyczny Udo wydawał się skazany na to, by zostać symbolem seksu wśród nastolatków lat siedemdziesiątych, ale grywał głównie w filmach, które nie były odpowiednie dla widzów poniżej 17. roku życia.
Współpraca z europejskimi twórcami, takimi jak Rainer Werner Fassbinder, Lars von Trier i Dario Argento, ugruntowała jego reputację jako nieustraszonego, kultowego aktora charakterystycznego. Wystąpił w filmach Fassbindera, takich jak Stationmaster’s Wife, Lola, Trzecia generacja i Lili Marleen. W projektach von Triera, takich jak Przełamując fale, Tańcząc w ciemnościach, Dogville, Melancholia i Nimfomanka: Część II. Udo Kier był również ojcem chrzestnym dziecka von Triera.
