Po ośmiu latach poświęcenia wszystkiego, aby opiekować się sparaliżowanym mężem, płakałam ze szczęścia, gdy widziałam, jak stawia pierwsze kroki.

Tydzień później te same ręce, które go karmiły, myły i wspierały w najciemniejszych dniach, trzęsły się, gdy ściskałam papiery rozwodowe i odkrywałam prawdę, która mnie zniszczyła.

Mam na imię Emily, mam 44 lata i jestem matką dwójki dzieci. Moje dzieci były jedynym powodem, dla którego przetrwałam najtrudniejsze lata mojego życia.