1. Korpus żeliwny z wewnętrzną komorą
Żelazo nie było stałe, lecz puste w środku, wypełnione żarem. W ten sposób ciepło rozchodziło się od wewnątrz, a podeszwa pozostawała gorąca znacznie dłużej niż w przypadku żelaza stałego.
2. Pokrywa na zawiasach z ozdobnym zatrzaskiem
Zasuwka często przedstawiała koguta, ptaka lub kwiat. Oprócz walorów dekoracyjnych, miała również funkcję użytkową: pokrywę można było otworzyć, aby dorzucić żar lub opróżnić popiół bez wyjmowania żelazka.
🐓 Anegdota: Kogut, symbol czujności i porządku domowego, był popularnym motywem, odzwierciedlającym rolę żelaza w utrzymaniu porządku w domu.
3. Drewniany uchwyt
Uchwyt wykonany z buku, dębu lub innego gęstego drewna pozostawał chłodny dzięki niskiej przewodności cieplnej drewna, co pozwalało na dłuższe prasowanie bez poparzenia rąk.
4. Otwory wentylacyjne i wycięcia dekoracyjne
Rozcięcia boczne i koronkowe ozdoby nie miały wyłącznie charakteru estetycznego: zapewniały dobrą cyrkulację tlenu, co pozwalało na równomierne spalanie się żaru i zapobiegało jego zgaszeniu.
5. Gruba i gładka podeszwa
Gruba, płaska, polerowana stopa równomiernie rozprowadza ciepło i łatwo ślizga się po tkaninach, podobnie jak nowoczesne żelazka.
Zastosowanie: Subtelna gra płomieni
Aby poznać dokładny czas gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk „Otwórz” (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ przepisem ze znajomymi na Facebooku!
Zobacz więcej na następnej stronie
