Zupełnie inna metoda szczepień
W przeciwieństwie do współczesnych szczepionek, które zazwyczaj podaje się za pomocą strzykawki jednoigłowej, szczepionkę przeciwko ospie prawdziwej podawano za pomocą rozwidlonej igły, zaprojektowanej do wykonywania wielu nakłuć w tym samym obszarze skóry, zazwyczaj od 10 do 15. Zabieg ten powodował łagodną reakcję w tym obszarze, która puchła i tworzyła strup. Po wygojeniu pozostawiała okrągłą, wgłębioną bliznę, która z czasem stała się rozpoznawalną cechą dla całego pokolenia.
Kiedy i dlaczego zaprzestano szczepień
Powszechne stosowanie tej szczepionki zostało przerwane w latach 1972–1980, kiedy Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) oficjalnie ogłosiła eradykację ospy prawdziwej. Dzięki tej historycznej decyzji wirus wywołujący tę chorobę całkowicie zniknął z natury. Od tego czasu szczepionka była stosowana tylko w bardzo szczególnych przypadkach, na przykład u niektórych pracowników laboratoriów lub personelu wojskowego, którzy mogli być narażeni na kontakt z modyfikowanymi wersjami wirusa.
