Rozmawialiśmy przez chwilę.
Powiedziała mi, że Oliver czuje się dobrze.
Że jego rodzina nalegała na wysłanie paczki, mimo że mieli ograniczone środki finansowe.
Że jej siostrzenice zastanawiały się, którą sukienkę wolałyby moje córki.
Wysłalam mu zdjęcie moich córek kręcących się w nowych ubrankach, z włosami powiewającymi na wietrze i promiennymi twarzami.
„Wyglądają na tak szczęśliwych” – napisała.
„Tak” – odpowiedziałem. „Pomogłeś to osiągnąć”.
Dodaliśmy się nawzajem jako znajomi.
Teraz od czasu do czasu kontaktujemy się ze sobą.
Przeczytaj więcej na następnej stronie >>
