Ankh, święty symbol starożytnego Egiptu, nie zniknął wraz z końcem epoki faraonów. Do IV wieku n.e. ewoluował, gdy nowe tradycje religijne przyswajały jego moc. Wczesni chrześcijanie egipscy przyjęli jego znany kształt, przekształcając go w krzyż koptyjski. Choć znaczenie się zmieniło — z życia wiecznego dzięki bogom na wieczne zbawienie przez Chrystusa — ciągłość ta pokazuje, jak głęboko zakorzeniona była symbolika Ankh w kulturze egipskiej. To przejście wyjaśnia również, dlaczego wielu uważa Ankh za pierwowzór krzyża koptyjskiego.
Ankh w Nubii i w świecie rzymskim
W okresie królestw nubijskich (IV–XVI w.) oraz w czasach rzymskiego Egiptu, Ankh zachował silne znaczenie kulturowe i duchowe. Władcy Nubii włączyli go do ikonografii królewskiej, podczas gdy Rzymianie zaadaptowali go do sztuki dekoracyjnej, monet i reliefów świątynnych, czasami łącząc go z motywami słonecznymi. W świątyniach takich jak File przedstawienia Izydy trzymającej Ankh podkreślają jego trwałą rolę w płodności i boskiej mocy. To pokazuje zdolność Ankh do przekraczania granic kulturowych, pozostając uniwersalnym symbolem życia, płodności i ochrony.
Zanik w średniowieczu
KONTYNUUJ CZYTANIE NA NASTĘPNEJ STRONIE 🥰💕
