Według niego „RNA szczepionkowe są ultrastabilizowane, co znacznie różni się od naturalnego RNA”. Ta wyjątkowa stabilność jest możliwa dzięki ich zamknięciu w nanocząsteczkach lipidowych, które ułatwiają im wnikanie do komórek. Jednak te ochronne cząsteczki mogą również zwiększać odporność na ciepło gotowania i kwaśność żołądka, pozostawiając otwartą możliwość, że RNA pozostanie aktywne nawet po spożyciu.
Na obecnym etapie tylko niektóre kaczki są szczepione tą technologią. Jednakże zezwolenie zostało już rozszerzone na kurczaki, co może szybko zwiększyć odsetek mięsa objętego tą technologią na półkach supermarketów. Jeśli chodzi o bydło i owce, na razie nadal stosuje się bardziej tradycyjne szczepionki, wykorzystujące inaktywowane wirusy, w szczególności przeciwko chorobie niebieskiego języka.
Ta sytuacja rodzi problem przejrzystości i świadomego wyboru: konsumenci nie mają obecnie możliwości sprawdzenia, czy kupowane przez nich mięso pochodzi od zwierząt zaszczepionych samonamnażającym się mRNA. Kontrowersje, związane z zaufaniem instytucjonalnym i naukowymi sygnałami ostrzegawczymi, dopiero się zaczynają.
Źródło: NTD France
