W 1910 roku Raport Flexnera stanowił punkt zwrotny. Zlecony przez Fundację Carnegie i napisany przez Abrahama Flexnera, wykładowcę bez wykształcenia medycznego, raport ten poddał ocenie ponad 150 uczelni medycznych. Oficjalnie miał on na celu poprawę jakości i ochronę pacjentów poprzez narzucenie standardów naukowych. W rzeczywistości narzucał jeden model: laboratoria, chemię, eksperymenty na zwierzętach i standaryzowane leki. Każde alternatywne podejście było następnie dyskwalifikowane, nie ze względu na wyniki, ale po prostu dlatego, że uznano je za nienaukowe.
Konsekwencje są drastyczne. W ciągu około piętnastu lat liczba uczelni medycznych drastycznie spadła. Instytucje nauczające homeopatii i ziołolecznictwa zostały zamknięte, marginalizując tysiące praktyków. Nie jest to naturalna ewolucja, lecz powstanie monopolu epistemologicznego finansowanego przez prywatne fundacje.
Centralna rola Rockefellera
Za tym raportem stoi John D. Rockefeller, którego światopogląd, przedstawiony w autobiografii z 1909 roku, przenika te zmiany. Według niego sukces opiera się na rygorystycznym stosowaniu zasad ustalonych przez elity. Postrzega przemysł jako wzór porządku, który należy stosować we wszystkich dziedzinach: edukacji, rolnictwie i medycynie.
Finansowanie szkół medycznych odbywa się poprzez narzucanie ścisłych protokołów, laboratoriów i hierarchii, która wyklucza wszystko, co nie jest uznawane za naukowe. Medycyna przestaje być sztuką opartą na relacji z pacjentem, a staje się sektorem przemysłowym zależnym od kapitału, sprzętu i substancji podlegających opatentowaniu. Takie podejście nie kwestionuje nierównowagi spowodowanej przez system przemysłowy, lecz zarządza nią w sposób rentowny.
Jego filantropia, daleka od bezinteresowności, jest formą inżynierii społecznej. Centralizuje wiedzę, eliminuje alternatywy i uzależnia opiekę zdrowotną od kontrolowanej infrastruktury. Ciało ludzkie nie jest już postrzegane jako żywy organizm, lecz jako zbiór funkcji, które należy zoptymalizować.
Budowanie dominującej narracji
Gdy ramy instytucjonalne zostaną utrwalone, walka przenosi się na percepcję społeczną. Amerykańskie Towarzystwo Medyczne prowadzi kampanie mające na celu zdyskredytowanie praktyków medycyny alternatywnej, nazywając ich szarlatanami w prasie i publikacjach takich jak „ Pastrums and Quackery” . Ta retoryka nie kwestionuje metod, lecz atakuje intencje, czyniąc wszelki sprzeciw niesłyszalnym.
