W 1910 roku Raport Flexnera stanowił punkt zwrotny. Zlecony przez Fundację Carnegie i napisany przez Abrahama Flexnera, wykładowcę bez wykształcenia medycznego, raport ten poddał ocenie ponad 150 uczelni medycznych. Oficjalnie miał on na celu poprawę jakości i ochronę pacjentów poprzez narzucenie standardów naukowych. W rzeczywistości narzucał jeden model: laboratoria, chemię, eksperymenty na zwierzętach i standaryzowane leki. Każde alternatywne podejście było następnie dyskwalifikowane, nie ze względu na wyniki, ale po prostu dlatego, że uznano je za nienaukowe.
Jak medycyna stała się narzędziem kontroli społecznej
