Przez dwanaście lat mój mąż wyjeżdżał na tygodniowe wakacje z rodziną beze mnie.

„Bałem się” – powiedział. „Bałem się, że się zdenerwujesz. Że wyjdę na słabego. Bałem się przyznać, jak bardzo się gubię”.

Prawda ciążyła na nas jak wielki ciężar.