Początkowe uszkodzenie nerek nie powoduje bólu ani oczywistych objawów. Dlatego wiele osób dowiaduje się o tym dopiero w zaawansowanym stadium choroby. Białkomocz to tylko wierzchołek góry lodowej: prawdziwe uszkodzenia mogą postępować, a pacjent tego nie zauważa.
Dzieje się tak często, ponieważ rutynowe badania lekarskie nie zawsze zwracają uwagę na te objawy i ponieważ organizm nie wysyła wyraźnego sygnału alarmowego we wczesnym stadium choroby.
Kto powinien zwrócić szczególną uwagę?
Niektórzy nie powinni czekać, aż zauważą pianę w moczu, aby podjąć działania. Ryzyko jest większe, jeśli:
Mam wysokie ciśnienie krwi
Mam cukrzycę
Mam historię choroby nerek
Miałem choroby autoimmunologiczne
Częste stosowanie leków przeciwzapalnych (takich jak ibuprofen, naproksen lub diklofenak)
Mam otyłość lub zespół metaboliczny
W takich przypadkach utrata białka może rozpocząć się na długo przed pojawieniem się jakichkolwiek widocznych objawów.
Związek między wysokim ciśnieniem krwi a uszkodzeniem nerek
Wysokie ciśnienie krwi wywiera stały nacisk na nerki. To podwyższone ciśnienie oddziałuje na delikatny układ filtracyjny nerek dzień po dniu. Początkowo nerki stawiają opór. Z czasem to utrzymujące się ciśnienie deformuje filtry wewnętrzne, zwane kłębuszkami nerkowymi.
Uszkodzenie kłębuszka nerkowego powoduje utratę zdolności filtrowania. Staje się on bardziej przepuszczalny i umożliwia wyciek białek, co nie tylko wskazuje na uszkodzenie, ale także przyspiesza jego postęp. To tworzy błędne koło: kolejne uszkodzenia, większa utrata białka i dalsza degradacja nerek.
Jak wcześnie wykryć problem
Białkomocz można wykryć, zanim uszkodzenie stanie się poważne. Proste i dostępne testy pozwalają na jego wczesną identyfikację, takie jak:
