— Prawdę. Że rodzice się rozstają, ale to nie znaczy, że przestają być rodzicami.
— A jeśli zapytają, kto jest winny?
— Powiemy, że oboje mamy swoją część winy. Ty — za zdradę. Ja — za to, że pozwoliłam sobie stać się niewidzialna.
Przy drzwiach odwrócił się:
— Lido, naprawdę nie chciałem cię zranić.
— Wiem. Ale zraniłeś. I teraz wiem, że jestem zdolna przetrwać taką próbę. Jeśli przetrwałam to, przetrwam też resztę.
Pierwszy wieczór wolności
Po jego odejściu zaparzyłam sobie herbatę i usiadłam przy oknie.
Deszcz ustał, a słońce zaczęło wyglądać zza chmur. Na stole leżał jego długopis — zapomniał. Drogocenny, prezent od firmy z okazji jubileuszu.
Kiedyś pobiegłabym za nim. Teraz po prostu włożyłam go do szuflady biurka.
Córka wszystko rozumie
Na telefonie czekała nieprzeczytana wiadomość od córki:
„Mamo, wszystko w porządku? Nie będę dzwonić — pewnie ty i tata macie ważną rozmowę.”
Mądra dziewczyna, moja Anja. Mając dwadzieścia osiem lat, już rozumie więcej niż ja rozumiałam mając czterdzieści.
Napisałam jej: „Wszystko w porządku. Tata się wyprowadza. Porozmawiamy jutro.”
Odpowiedź przyszła szybko: „Wreszcie. Nie naciskałam z grzeczności, bo dawno bym powiedziała — dość cierpliwości.”
Tak więc córka wszystko rozumiała. Czekała tylko, aż będę gotowa do podjęcia decyzji.
Przyjaciółka popiera
KONTYNUUJ CZYTANIE NA NASTĘPNEJ STRONIE 🥰💕
