— To znaczy — podjęła Elena pewnym tonem — że jestem zmęczona. Zmęczona proszeniem o przestrzeń we własnym domu. Zmęczona tłumaczeniem każdej decyzji. Zmęczona czuciem się jak gość w miejscu, na które płaciłam dokładnie tak samo jak ty. I przede wszystkim zmęczona koniecznością konsultowania każdego kroku z twoją matką.
Napięcie w kuchni było tak gęste, że Elena miała wrażenie, iż można by je pokroić tym samym nożem, który przed chwilą odłożyła na blat.
