Składając pozew o rozwód

Misza trzasnął kubkiem kawy o blat, odliczając minuty do wyjścia. Ich wspólne mieszkanie, w którym przeżyli dwadzieścia lat małżeństwa, teraz wydawało mu się dusznym pudełkiem. Trzy miesiące temu zdecydował, że odchodzi od Iry. Już nie „żony”. Po prostu Iry.

— Dokumentów nie zapomniałeś? — zawołała z korytarza.