— Kto to rozwiązuje? — zapytał, z nieodgadnionym wyrazem twarzy.
Na chwilę Sebastián zadrżał, niezręcznie wskazując na Carmen; jego aura wyższości zniknęła.
Castillo, zauważając jej hybrydową metodę i wykorzystanie analizy perturbacji, rozpoznał zaawansowaną technikę, którą widział w projektach o dużym wpływie lata temu.
Carmen mówiła z tą samą pokorą, z jaką sprzątała stoły.
Wyjaśniła swoje badania doktoranckie, skupione na optymalizacji farmakokinetycznej i modelach predykcyjnych odpowiedzi terapeutycznych.
Szczegółowo opisała, jak jej metodologia mogłaby poprawić protokoły chemioterapii, zmniejszyć skutki uboczne i ratować życie.
Powiedziała, że jej praca została gwałtownie przerwana, gdy zaszła w ciążę, a jej stypendium cofnięto i karierę naukową przecięto jak nożem.
Przybycie doktor Eleny Vargas, dziekanki wydziału, odebrało wszystkim głos.
