Rok 1963. Mając dwadzieścia dwa lata, będąc po rozwodzie i wychowując dziecko mieszanej rasy, Stanley Ann Dunham wzbudzała u ludzi litość. Szeptali za jej plecami: „biedna dziewczyna”.

Podczas gdy Barack chodził do lokalnych szkół i uczył się języka indonezyjskiego, Ann podróżowała do wiejskich wiosek pod Dżakartą. Zafascynowali ją kowale i rzemieślnicy — ludzie tworzący misterne dzieła przy użyciu wielowiekowych technik.