Uważałam, że Emily dobrze poradziła sobie z rozwodem.
Ale okres dojrzewania ma to do siebie, że potrafi wywrócić to, co uważa się za ustalone.
Na pierwszy rzut oka Emily wydawała się w porządku.
Była trochę cichsza, może bardziej przywiązana do telefonu, trochę zafascynowana za dużymi bluzami z kapturem, które zakrywały jej połowę twarzy — ale nic, co by krzyczało „nagły wypadek”.
Codziennie rano wychodziła do szkoły o 7:30. Miała dobre oceny i kiedykolwiek pytałam, jak tam w szkole, zawsze odpowiadała, że dobrze.
Potem zadzwonili ze szkoły.
Odebrałam natychmiast. Założyłam, że ma gorączkę albo zapomniała stroju sportowego.
„To pani Carter, wychowawczyni Emily. Chciałam się upewnić, że Emily jest nieobecna przez cały tydzień”.
Prawie się roześmiałam — to było zupełnie niepodobne do mojej Emily.
„To nie może być prawda”. Odsunąłem krzesło. „Ona wychodzi z domu każdego ranka. Patrzę, jak wychodzi za drzwi”.
Zapadła głęboka cisza.
„Nie” – powiedziała pani Carter. „Nie była na żadnych zajęciach od poniedziałku”.
„Poniedziałek… dobrze. Dziękuję, że mi powiedziałeś. Porozmawiam z nią.”
Zakończyłem rozmowę i po prostu siedziałem. Moja córka cały tydzień udawała, że chodzi do szkoły… więc gdzie właściwie była?
Kiedy Emily wróciła tamtego popołudnia do domu, czekałem na nią.
„Jak było w szkole, Em?” zapytałem swobodnie.
„To co zwykle” – powiedziała. „Dostałam masę pracy domowej z matematyki, a historia jest taka nudna”.
„A co z twoimi przyjaciółmi?”
Zesztywniała.
„Em?”
Emily przewróciła oczami i jęknęła. „Co to jest? Hiszpańska inkwizycja?”
Poszła do swojej sypialni, a ja patrzyłem, jak znika w korytarzu. Kłamała przez cztery dni z rzędu, więc konfrontacja z nią twarzą w twarz prawdopodobnie tylko ją jeszcze bardziej pogrąży.
Potrzebowałem innej taktyki.
Następnego ranka trzymałem się rutyny.
Patrzyłem, jak idzie podjazdem. Potem pobiegłem do samochodu. Zaparkowałem kawałek od przystanku autobusowego i patrzyłem, jak wsiada do autobusu. Jak dotąd nic niezwykłego.
Pojechałem za autobusem. Kiedy z sykiem zatrzymał się przed szkołą, wylała się na niego fala nastolatków. Emily była wśród nich.
Jednak gdy tłum ruszył w stronę podwójnych drzwi, ona się odsunęła.
Zatrzymała się przy znaku przystanku autobusowego.
Co robisz?
