Skalpowali wrogów, wdychali opary konopi, a ich kobiety walczyły jak mężczyźni. Scytowie i Amazonki – gdzie kończy się mit, a zaczyna historia?
Tekst stanowi fragment książki Daisy Dunn „Zagubiony wątek. Historia starożytności oraz kobiet, które ją tworzyły” wydanej przez Wydawnictwo Literackie w 2026 roku.
Grecy po raz pierwszy spotkali Scytów w VII wieku p.n.e. w regionie Morza Czarnego, gdy zakładali kolonie na północnym wybrzeżu. Zanim do tego doszło, wypowiadali się o kulturze scytyjskiej z mieszaniną podziwu i odrazy. Doszły ich słuchy, że wszyscy młodzi mężczyźni przechodzą rytuał inicjacji, podczas którego muszą wypić krew swojej pierwszej ludzkiej ofiary. Scytowie skalpowali wrogów, a zdobyte skalpy (z których część zachowała się do dzisiaj) przywiązywali do uzd swoich koni jako trofea. Z kolei ludzkie zęby doskonale się nadawały na koraliki do kolczyków. Herodot, który być może spotkał Scytów podczas swoich podróży, opisywał również ich upodobanie do narkotyków. Scytowie prażyli nasiona konopi na rozżarzonych kamieniach w filcowych namiotach i wdychali unoszące się opary. Mężczyźni przedkładali zażywanie narkotyków nad kąpiel, podczas gdy kobiety regularnie oczyszczały twarze i ciała, smarując je pastą wykonaną z miazgi z drzew cedrowych, cyprysowych i kadzidłowych.
