Odkrycie Mikołaja Kopernika wstrząsnęło światem. Teoria heliocentryczna była tak kontrowersyjna, że na długie lata przyćmiła pozostałe dokonania astronoma. A jego dorobek był imponujący. Dopiero w ostatniej dekadzie życia Kopernik znalazł czas na miłość — zresztą dość skandaliczną, zważywszy na to, że był kanonikiem.
Inspirację do tekstu stanowi książka Mai Wolny „Ciała niebieskie. Powieść o Annie Schilling i Mikołaju Koperniku” Wydawnictwo Marginesy,2026
Teoria heliocentryczna
Najważniejsza książka uczonego, „O obrotach sfer niebieskich” (łac. „De revolutionibus orbium coelestium”), ukazała się u schyłku jego życia. Rękopis oddał do druku w 1541 roku. Publikacja wywołała burzę. Dzieło, podzielone na sześć ksiąg, przedstawiało teorię heliocentryczną, katalog gwiazd, opis ruchu Ziemi i Księżyca oraz modele ruchów planet. W 1616 roku książka trafiła na Indeks ksiąg zakazanych.
Kopernik nie doczekał reakcji na swoje dzieło. W 1542 roku doznał udaru mózgu, po którym nie odzyskał już sił. Zmarł w maju 1543 roku we Fromborku. Bardzo możliwe, że przed śmiercią udało mu się zobaczyć pierwsze egzemplarze. Było to dzieło jego życia, efekt wieloletnich obserwacji i wyliczeń.
fot.Autor nieznany / domena publiczna De revolutionibus orbium coelestium, 1543 rok
