Przez moment wydawało się, że ma wszystko: talent, urodę, role, o których marzy większość aktorek, i to charakterystyczne „coś”, co sprawia, że kamera ją kocha. Publiczność pamiętała ją z kina i telewizji, reżyserzy obsadzali w głośnych tytułach, a branża mówiła o niej jak o kimś, kto ma przed sobą długą, wielką drogę.
A potem zaczęły pojawiać się przerwy. Najpierw pojedyncze – tłumaczone zmęczeniem albo „zmianą planów”. Później dłuższe. Z czasem przyszła ta najtrudniejsza faza: zniknięcie, po którym widzowie zaczynają pytać: co się stało?
