Oto historia odkrycia sera Oscypek po polsku – opowieść o pasterzach, górach i przypadku, który stał się tradycją.

3. Artystyczne formy Z czasem bacowie zaczęli używać drewnianych form, zwanych oscypiorkami, aby nadawać serom piękny kształt wrzeciona z góralskimi wzorami. Nazwa „oscypek” pochodzi prawdopodobnie od słowa „oszczypywać”, co odnosiło się do sposobu formowania sera i rozgniatania go w drewnianych formach.


Dlaczego Oscypek jest wyjątkowy?

  • Tradycja: Pierwsze wzmianki o produkcji sera w górach pochodzą już z XV wieku (z 1417 roku!).

  • Sezonowość: Prawdziwy oscypek powstaje tylko od maja do września, kiedy owce jedzą świeżą, górską trawę pełną ziół.

  • Ochrona: Dziś oscypek jest produktem chronionym w całej Europie. Może być wytwarzany tylko w określonych regionach Polski według ściśle określonej receptury.


Jak go jeść?

Dziś najpopularniejszym sposobem jedzenia oscypka jest grillowanie go. Podaje się go na ciepło z dodatkiem żurawiny (słodko-kwaśnego dżemu). To połączenie słonego, wędzonego sera i słodkich owoców jest ulubioną przekąską każdego Polaka odwiedzającego góry!

Czy chciałbyś dowiedzieć się czegoś więcej o polskich tradycjach góralskich?