Kiedy moja żona, Lucía, i ja dowiedzieliśmy się, że spodziewamy się naszego pierwszego dziecka, nasze gospodarstwo domowe stopniowo przystosowało się do nowego rytmu. Podchodziła do ciąży z właściwą sobie troskliwością i zorganizowaniem, starannie odkładając 7000 dolarów na pokrycie kosztów urlopu macierzyńskiego, początkowych potrzeb dziecka i nieprzewidzianych wydatków. Podziwiałem jej dyscyplinę bardziej, niż ona sama zdawała sobie z tego sprawę.
Wszystko szło spokojnie aż do nocy, kiedy moja siostra, Carolina, zadzwoniła do mnie z płaczem. Zbliżała się koniec ciąży, przeżywała trudne rozstanie i borykała się z poważnymi problemami finansowymi. Jako jej starszy brat czułem się za nią odpowiedzialny. Bez wahania obiecałem, że pomogę jej znaleźć pieniądze, których rozpaczliwie potrzebowała.
