Często wierzymy, że miłość jest wieczna. Wyobrażamy sobie, że samo kochanie wystarczy, by wszystko trwało. A jednak czasami, bez dramatu i rozgłosu, coś znika. Nie nagle, ale stopniowo. Kiedy kobieta przestaje kochać, to nie krzyk: to cisza. Spojrzenie, które już nie szuka, gest, który już nie nadchodzi. To dyskretne – ale potężne – znaki, które ujawniają, że serce delikatnie odpływa.
-
„Do zobaczenia” staje się mechaniczne.
Wcześniej proste „do zobaczenia wieczorem” niosło obietnicę. Uśmiech, mrugnięcie, uczucie. Dziś te słowa brzmią pusto, niemal automatycznie. Nie czuje już tego lekkiego ukłucia, gdy odchodzi, ani tej chęci ponownego spotkania. To nie chłód: po prostu więź słabnie, niezauważalnie.
-
Poranki nie mają już tego samego światła.
„Cześć” zamieniło się w ciszę. Wspólna kawa ustąpiła miejsca rutynie. Zniknął ten czuły rytuał, to znaczące spojrzenie przed rozpoczęciem dnia. Gesty, niegdyś naturalne, stały się rzadkie, a nawet nieobecne. To nie nawyk bierze górę – to brak pożądania.
