Komornik wszczął sprawę, jakby czytał listę zakupów, a moja siostra wstała, zanim wypowiedział ostatnią sylabę. Nie dlatego, że chciała oddać hołd mojemu dziadkowi, ale dlatego, że chciała się do niego
Moja bogata siostra weszła do sądu, jakby już należał do niej. Jej adwokat przesunął wniosek: „Cały spadek. Ze skutkiem natychmiastowym”. Moi rodzice skinęli głowami, jakby to przećwiczyli. Sędzia spojrzał na mnie: „Czy ma pan coś przeciwko?”. Powiedziałem tylko: „Chcę poczekać, aż przyjdzie ostatnia osoba”. Drzwi się otworzyły. Wszedł mężczyzna w czarnym garniturze, uniósł kopertę i wywołał moje nazwisko. Sędzia mrugnął, sięgnął po okulary i wyszeptał: „TO… NIE MOŻE BYĆ…”
