Kiedy dziecko w końcu się ukazało, wydanie w rozwiązaniu zdawało się ustępować, ogólnie rzecz biorąc, które pojawiło się na zbyt długo. Skinięcie głowy położnej, spokój lekarski, dźwięk pierwszego płaczu dziecka: razem przełamane, które tylko potęgowały przesądy. Nikt nie pytał, która gwiazda jest na niebie, ani czy ta data jest informona, czy przeklęta. Zamiast tego, podeszli bliżej: liczy jego miejsce, dotyka jego oddechu, gładzili miękkość jego włosów. Strach, który był tak powstały, usunięty, zamaskowany cichą, przytłaczającą rzeczywistość jego istnienia.
