Laureat Nagrody Nobla, dr Otto H. Warburg, poświęcił swoje życie badaniom nad rakiem i jego przyczynami. Dr Warburg był dyrektorem Instytutu Cesarza Wilhelma (obecnie Instytutu Maxa Plancka) w Berlinie, zajmującego się fizjologią komórki.
Otto Heinrich Warburg, urodzony 8 października 1883 roku we Fryburgu Bryzgowijskim (Badenia-Wirtembergia), a zmarły w Berlinie, był niemieckim lekarzem, fizjologiem i biochemikiem. Uzyskał doktorat z chemii i medycyny, a Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny otrzymał za odkrycie kluczowych procesów oddychania komórkowego i różnych układów enzymatycznych. Po wykazaniu, że komórki nowotworowe przekształcają swój metabolizm w metabolizm beztlenowy, sformułował niepotwierdzoną hipotezę, że rak nie może rozwijać się w środowisku bogatym w tlen. Najsłynniejszym z jego uczniów był Hans Adolf Krebs, również laureat Nagrody Nobla w 1953 roku.
