Bar tętnił życiem tej nocy – gęsty od dymu, lepkiej podłogi i brzęku szklanego rozbrzmiewającego w przyćmionym żółtym świetle. To było miejsce, gdzie skórzane kurtki i tatuaże uderzyli za zbroję, gdzie śmiech często atakował, a kelnerki takie jak Emily pracy cicho, niezauważone, podczas gdy świat wokół nich wirował.
Emily nie była typem osoby, która się wyróżniała. Ubierała się w proste dżinsy i elegancką białą koszulę zapinaną na guziki, a włosy są dokładnie umieszczone z tyłu. Niosła tace z wyćwiczoną gracją, szybko przemieszczając się między stolikami, z opuszczaną głową. Dla niej była po prostu podstawowa kelnerka w barze. Ale pod spokojnym uśmiechem Emily kryła burze, których nikt nie mógł uciec – wspomnienia i bitwa, które wryły się w jej duszy.
