Doktor Evans zamilkł, pozwalając, by ciężar jego słów opadł na salę. Uśmieszek Vivien zbladł, zastąpiony cieniem niepewności. Wzrok Caleba błądził między matką a lekarzem, rozpaczliwie szukając jasności.

„Pani Monroe” – kontynuował dr Evans, zwracając się bezpośrednio do Vivien – „profil genetyczny pani rodziny zawiera rzadki marker, który przeskoczył pokolenia. Odkryliśmy go podczas panelu genetycznego. Ten marker jest unikalnym identyfikatorem i pojawia się również w DNA Luny, potwierdzając jej pochodzenie”.