W tym spojrzeniu było coś nietypowego dla dziecka, ciężar, ból znacznie większy, niż powinien znosić jego wiek. Zrobił krok naprzód, zawahał się, a potem mruknął: „Mam na imię Jaime. Byłem przyjacielem Alicii”. To wyznanie wywołało kolejny szmer. Przyjaciele, ale ponieważ nikt go wcześniej nie widział, nikomu nie powiedział. Spotykaliśmy się potajemnie w parku. Jaime przełknął ślinę. Powiedział, że nie może o mnie rozmawiać, że jego tata nie lubi, gdy zadaje się z ludźmi takimi jak ja.
Bezdomny chłopiec przerywa pogrzeb i mówi ojcu zmarłej kobiety: „Zabójca tam jest”
