Szepty, które stały się ranami
Mój syn, Leo, ma zaledwie siedem lat. Jego świat powinien kręcić się wokół zamków Lego i bajek na dobranoc – a nie szeptanych drwin i okrutnych rąk odbierających mu tę odrobinę radości, którą wciąż trzymał. Jednak w szpitalu dziecięcym, gdzie miało nastąpić uzdrowienie, grupa starszych dzieci z innego oddziału postanowiła, że to on jest ich celem. Najpierw „przypadkiem” odłączyli mu urządzenia. Potem śmiali się, gdy zniknął jego ulubiony miś – ostatni prezent od babci Edie.
