W przypadku burzliwej decyzji i sceptycyzmu, jako chłopiec delikatnie położył dłoń na czole Emily. W sali szpitalnej panowała cisza, dźwiękiem sygnalizującym było pikanie maszyn. Richard spędził dwanaście bolesnych dni u boku, kurczowo trzymając się nikłej rodziny, że do niego wrócił. Odwiedził ekspertów, konsultował się z ekspertami i przeczytał wszystkie artykuły o śpiączkach, które mogły się znaleźć, a jednak oto stały bosy nieznajomy, dostępne coś więcej niż medycyna oferowana – cud.
Wpływ na oczy i przez chwilę Richardowi zdawało się, że coś widzi – słabą poświatę, a może tylko złudzenie ostrego światła jarzeniówek. Nie rozumie to znaczenie. Liczyła się niewzruszona koncentracja dziecka. Czas zdawał się zatrzymywać, a powietrze w pomieszczeniu było gęste od oczekiwań.
