Oczywiście, spotykałam się z Marcusem, wykonawcą budowlanym, o szorstkich dłoniach i delikatnym sercu, który nie mógł zrozumieć, dlaczego nie zamieszkałam z nim po sześciu miesiącach. Potem James, rozwiedziony księgowy, który wydawał się idealny, dopóki nie zorientowałam się, że szuka matki dla swoich nastoletnich synów, a nie partnerki.
Ostatnio miałem Paula, projektanta, który podzielał moją pasję do estetyki modernizmu z połowy XX wieku, ale nie moje pragnienie, by nasze życie było rozdzielone. Każdy związek kończył się tak samo – chcieli więcej, niż byłam gotowa dać, nie rozumiejąc, że moja niezależność nie była chwilową fazą ani lękiem, który trzeba pokonać, ale fundamentalną częścią mnie.
