Kształt tętniaka: Jest to czynnik decydujący dla lekarzy, pomagający im ocenić, czy leczenie jest konieczne. Jest to szczególnie ważne, gdy na miejscu pierwszego rozwija się drugi tętniak (tworząc kształt grzyba), ponieważ zwiększa to ryzyko pęknięcia tętniaka. Grubość ściany tętniaka: Dla niektórych osób grubość ściany tętniaka jest ważniejsza niż jego rozmiar w ocenie rokowania. To trochę jak z balonem: po nadmuchaniu balonu „ściany” stają się cieńsze wraz ze wzrostem objętości balonu. Jeśli staną się zbyt cienkie, balon pęknie. Proces jest taki sam w przypadku tętniaka, którego ściany stają się cieńsze. Rozmiar tętniaka: Lekarze uważają tętniaki o średnicy poniżej 3 mm za niskie ryzyko pęknięcia, podczas gdy te o średnicy powyżej 3 mm mają zwiększone ryzyko.
Lokalizacja tętniaka: Ryzyko jest wyższe, jeśli tętniak znajduje się w miejscu, w którym naczynie krwionośne zaopatrujące tętniaka jest większe niż naczynie krwionośne go odprowadzające. Ponadto, im bliżej serca znajduje się tętniak, tym większe ryzyko pęknięcia, ponieważ naczynia te są poddawane znacznemu ciśnieniu ze strony przepływającej krwi.
Aby określić ryzyko pęknięcia tętniaka, lekarze stosują diagnostykę obrazową. Wyniki te pomagają lekarzom ustalić odpowiednie leczenie dla każdej osoby z tętniakiem.
Pęknięty tętniak: czy istnieją jakieś ostrzegawcze znaki i objawy?
