Późne popołudnie światło filtruje przez żaluzje małego, zaciśniętego salonu. Siedzę tu i oglądam małe buciki na stoliku do kawy.
Minął już ponad rok odkąd pierwszy raz trzymałem bliźniaki – mój najlepszy przyjaciel i mentor Kenny ‘ego ostatni prezent dla świata zanim nas opuścił.
Kenny był jak rodzina. Pomimo wichrowego życia sławy i muzyki, znalazł cichą kotwicę w ojcostwie na te krótkie lata.
Zostałam z tymi dziećmi i domem pełnym wspomnień, które nie układają się dobrze.
Bliźniaki są zdrowe, ale coś wydaje się nierozwiązane.
Za każdym razem, gdy na nie patrzę, widzę ciszę w domu, jakby część historii nigdy nie była skończona.
Moje dni krążą wokół karmienia bliźniąt, wizyt lekarskich i niekończących się małych zadań samotnego ojcostwa.
Wyczerpanie jest stałe, ułożone na szczycie mojej pracy i cichym, uporczywym bólu po zaginięciu Kenny ‘ego.
żongluję płaczem o północy, martwieniem się o związanie koniec z końcem, i zadaniem dowiedzenia się, czego Kenny chciałby dla tych dzieci.
Mimo jego legendarnego sukcesu, prawdziwe życie było niechlujne.
Ale nie każdy traktuje tę sytuację z należytą starannością.
Agencja, która zarządzała majątkiem Kenny ‘ego, była daleko.
Ich maile są zakrzywione, odpowiedzi opóźnione.
To jak ściana między nimi a nami, a nie wsparcie.
Obserwowałem, jak ich prawnicy kontrolują i odsuwają głosy rodzinne, zwłaszcza moje, pomimo osobistej więzi, którą dzieliłem z Kennym i bliźniakami.
Od kiedy Kenny zmarł na początku 2023 roku, sprawy rozeszły się powoli, ale bez wątpienia.
Najpierw był szok i pośpiech, by zapewnić natychmiastową opiekę nad noworodkami.
Potem przyszła formalna bitwa opiekuńcza, ciągnąca się przez lato.
Walczyłem o to, by bliźniaki nie zostały umieszczone gdzie indziej, ale stawiałem czoła legalnym oporom.
Jesienią sam zarządzałem opieką dzienną.
Agencja naciska na sfinalizowanie długoterminowej umowy o funduszu powierniczym.
Następne spotkanie z ich przedstawicielami odbędzie się za niecały tydzień.
To spotkanie wydaje się czymś więcej niż papierkową robotą.
Staram się o ostrożne słowa i subtelną presję, wiedząc, że wszystko, o co walczyłem, może zależeć od ich decyzji.
Ciągle ćwiczę, co powiedzieć, ale ciężar milczenia prawników nieruchomości pozostawia mnie niepewnym, czy przyszłość bliźniaków jest naprawdę bezpieczna, czy tylko kolejny element w większej grze.
W jakiś sposób to, co zaczęło się od małego, czułego momentu nowego życia, jest teraz niepewnym aktem równowagi – na krawędzi dewastracji.
Czytaj więcej na następnej stronie
