Siedziałem sam w ciemnym salonie, a zegar ledwo wbił się o dziesiątej rano.
Każda minuta była jak godzina, rozciągnięta przez smutek, który wypełniał każdy zakątek domu.
Siedziałem sam w ciemnym salonie, kiedy lekarz zadzwonił z niepokojącą pilną prośbą, zmieniając wszystko.
