Moment, w którym zdałem sobie sprawę, że milczenie mojej siostry nie było tylko jej spokojem

Kuchnia była cicha, zbyt cicha jak na sobotni poranek. Moja siostra siedziała naprzeciwko mnie, jej spojrzenie przymocowane do pary zwijające się od kubka po kawie.

Obserwowałem ją, czekającą na coś, cokolwiek, by przerwać milczenie, które wydawało się wypełniać każdy cal pokoju.