Rano mój mąż kazał mi się spakować i przenieść do domu swojej matki, zostawiając mnie zagłuszonego jako dzwonek dzwonka

To był wczesny poranek w naszym małym, zatłoczonym mieszkaniu – tuż po 6 rano, kiedy słońce ledwo przesiąknęło przez cienkie zasłony.

Siedziałem na kanapie, karmiłem piersią nasze nowonarodzone bliźniaki, wyczerpany, ale skupiony na zachowaniu ich spokoju.