Moja matka zmarła, gdy mieszkało dwanaście lat.
pierwszy płacz nie płacz, ale zapach antyseptyki w szpitalu i to, jak moja siostra na pogrzebie. Wyprostowane plecy. Podbródek uniesiony. Można by pomyśleć, że można zapobiec, odmawiając schylania się.
Moja siostra wychowała mnie po śmierci mamy. Kiedyś nazywałem ją „nikim” – jeśli nie poznałem prawdy
