Budowanie uspokajającej i zżytej rutyny
Bardzo szybko rytuały zaczynają się rozwijać. Bajki na dobranoc, czasem z wielką powagą poprawiane przez Leo. Nieprawdopodobne pytania przy śniadaniu. Wieczory rękodzielnicze i wybuchy śmiechu, które pozwalają zapomnieć o zmęczeniu. Wspólne dorastanie, wspólna nauka.
Bycie rodzicem nie polega na byciu idealnym. Chodzi o to, żeby być obecnym. Pocieszać Leo po koszmarze, żonglować obowiązkami zawodowymi i szkolnymi spotkaniami i każdego dnia zastanawiać się, czy robisz to „dobrze”. Uwaga, spoiler: nie ma jednego uniwersalnego podejścia.
Dzień, w którym przeszłość puka do drzwi
Aż pewnego wieczoru wszystko się zmieniło. Zadzwonił dzwonek do drzwi. Emma, wyraźnie zrozpaczona. Kilka słów, które uderzyły ją jak grom z jasnego nieba. Niezręcznie wyjaśniła swoją nieobecność, przeszłe trudności, a przede wszystkim żale. Niczego nie żądała, niczego nie narzucała. Poprosiła o spotkanie z Leo. O zrozumienie. O możliwość istnienia, choćby dyskretnego.
Strach jest dla mnie natychmiastowy. Strach przed tym, że cierpliwie budowana równowaga się załamie. Strach przed koniecznością dzielenia się tą ciężko wywalczoną rolą. Ale także, głęboko w sercu, świadomość, że Leo nigdy nie należy tylko do jednej historii.
KONTYNUUJ CZYTANIE NA NASTĘPNEJ STRONIE 🥰💕
