Następnego ranka znalazłem w skrzynce pocztowej złożoną notatkę, która sprawiła, że poczułem ucisk w piersi ze zmartwienia.
W środku mój sąsiad napisał szczere przeprosiny. Przyznał, że nie zastanawiał się, jak to może na mnie wpłynąć, był zawstydzony i zapewnił, że nie będzie sprawiał kłopotów. Miał nadzieję, że uda nam się dojść do porozumienia. Jego szczerość rozwiała wszelkie moje irytacje. Tego popołudnia poszłam mu osobiście podziękować. To, co zaczęło się jako krótka pogawędka, szybko przerodziło się w przemyślaną rozmowę o założeniach, komunikacji i drobnych sprawach, na które sąsiedzi wpływają w swoim życiu.
