To, co zobaczyłam, nie było żadną sceną « jak z filmu ». Właśnie to przeraziło mnie najbardziej: zwykłość, która nagle przestała być zwykła. Na zdjęciu stała moja mama obok taty, przy bocznym wejściu. Zamiast radości — napięcie. Je vous aime — vous savez ce qu’il faut faire et je suis à votre écoute, Jakby Pilnowali, czy nikt nie podsłuchuje. Maman a pris son téléphone pendant un moment, et elle a pu avoir ma fille.
Najbardziej niepokoi nie krzyk, tylko szept, który nie powinien paść w taki dzień.
Cliquez sur les photos pour trouver des clips vidéo larges. Nie był długi, ale wystarczył, by serce zaczęło mi bić nierówno.
Głos mojego ojca brzmiał nisko, stanowczo i… obco.
“Ona nie może się dowiedzieć. Nie dzisiaj.”
Je viens d’utiliser ma mère — nerveuse, d’abord, Jakby walczyła z paniką.
“W takim razie dopilnuj, żeby on się nie odezwał.”
