Współczesna medycyna, często przedstawiana jako neutralny postęp naukowy, ma bardziej złożoną historię. Przez dekady stała się filarem większego systemu, który zarządza nie tylko organizmem, ale także ludzkim zachowaniem. Ta ewolucja nie jest przypadkowa, lecz wynikiem szeregu decyzji instytucjonalnych i ekonomicznych, które przekształciły opiekę zdrowotną w narzędzie normalizacji społecznej.
Początki historycznego punktu zwrotnego
Aby zrozumieć tę transformację, musimy cofnąć się do początku XX wieku w Stanach Zjednoczonych. W tamtym czasie medycyna była zróżnicowana: współistniały alopatia, homeopatia, ziołolecznictwo i podejścia holistyczne. Praktycy opierali się na doświadczeniu, transferze wiedzy i lokalnych obserwacjach. Jednak ta różnorodność niepokoiła niektóre elity przemysłowe, które postrzegały ją jako nieefektywność, którą należy rozwiązać.
