Samotny ojciec, sprzątacz, tańczy

Aaron Blake znał każdą szczelinę na podłodze szkolnej sali gimnastycznej — nie dlatego, że tam grał, lecz dlatego, że dzień po dniu ją szorował i woskował.

Był woźnym — wdowcem, który samotnie wychowywał swojego siedmioletniego syna, Jonaha. Chłopiec często zasypiał na trybunach, podczas gdy ojciec kończył swoją pracę. Życie Aarona stało się cichym rytmem zamiatania podłóg, dźwigania ciężarów zbyt trudnych do opisania słowami i udawania, że wszystko jest w porządku, choć wcale nie było.Tego popołudnia sala tętniła przygotowaniami do nadchodzącego szkolnego balu. Papierowe lampiony kołysały się pod sufitem, w powietrzu rozbrzmiewał śmiech, a Aaron poruszał się wśród wolontariuszy z miotłą w dłoni, niemal niezauważalny.